"Z ulicy Kamiennej... Z ołtarza nicości dni..."

Za rzadko pisane notki. Za dużo materiału się zbiera. Znowu sporo tego, a ja znowu się nie mogłam jakoś doń zabrać.

"Danzig, Danzig, über alles!"

Tak, o wyprawie nach Danzig powinno być już dawno. Ale trudno. Pobudka o nieprzyzwoitej porze, pakowanie, myk w pośpiechu na autobus i informacje, że następny PeKS nie jedzie, więc trza być szybciej. Na szczęście zdążyłyśmy. Tam rozmowy na tematy wszelakie, dzielenie się refleksją i interesujące dialogi o otoczeniu.

- Patrz! Ile litrów sześciennych wody!
- Raczej hektolitrów sześciennych!
______________________________
- Ej, załóżmy hodowlę owiec!
- A na co ci niby owce?
- A tak dla jaj!
- No, z owiec to ty raczej jaj nie będziesz miała!

No i piękne rozważania o obecności wygodnego łóżka, ale lepiej szczegółów nie pisać publicznie xP
W każdym razie po długiej podróży, pełnej jak zwykle dzikich jazd, dotarłyśmy na miejsce. I trzeba im przyznać, że toalety mają w standardzie wysokim. Potem udałyśmy się w stronę wyjścia. Kojarzyłam rejony, miłe uczucie. A z nie tak dalekiego daleka rozpoznałam jeszcze bliższe tereny. W każdym razie mapa poszła w ruch. Znalazłyśmy tramwaj zmierzający na plażę. Wędrówka po sławetnych podziemiach i sru w drogę. W tramwaju podziwianie widoków, poznawanie okolic i kolejne piękne rozmowy. Co najlepsze udało nam się wymyślić właściwy tramwaj i trafiłyśmy nad upragnione morze. Tylko niestety Avil zasadniczo nie spodziewała się, że towarzyszka jednak będzie chciała moczyć nogi, więc strój miała dość nieadekwatny. No ale cóż, grunt, to sobie poradzić. A woda nawet nie była zimna, czego się obawiałyśmy. Tylko strasznie dużo glonów. Aż mi się zielone naleśniki przypomniały^^'
I na plaży był Dastan! Jaki on był cudny! I jak pięknie pozował! Muszę któreś zdjęcie dać chyba kiedyś na szablon, sesja była owocna. Nawet spotkałyśmy go jeszcze później na lodach :P Ale oczka miał śliczne...

Po plaży wyżej wspomniane lody, stoiska i powrót do Centrum przy udziale rozważań na temat "Widmo widać spóźniło się na PeKSa i jedzie następnym!". Ledwo zdążyłyśmy powiedzieć, a już tramwaj zaczął zachowywać się nienaturalnie. Potem spacer po starówce, prześladująca cyrylica, niemoralne zdjęcia Neptuna (a mój Neptun się połamał! :( ), Smok nad wodą... I pizza. A przy okazji pizzy rysunki obcasów i sadystyczne tortury związane z pewnym widokiem na przodach. Wrrr! Ale i tak zdążyłam się przerazić. Potem spacer po stoiskach, zakupy prezentów i Cham. Ale na Chama szkoda słów i nawet nie chce mi się o nim pisać! Nie wart poświęcenia mu większej uwagi na Cyganie. Spaceru ciąg dalszy, tylko niestety nie mogłam znaleźć jednego miejsca... Za to była wizyta w teatrze. Jeśli jednak byłby kierunek nach Danzig, to koniecznie muszę się tam kiedyś wybrać ;] Tylko czemu musiała mi się "Bryza" skojarzyć? X] Chyba powinnam się zacząć bać. A potem były dwie godziny do PeKS. Był spacer, na którym o mało nie dostałam zawału przez To W Pomarańczowym^^' Jednak ze spaceru przerzuciłyśmy się na autobusy w rytm "Obowiązują dwie zasady: 1. nie wolno patrzeć na rozkład! 2. Poza ym nie ma żadnych zasad!". I tak miałyśmy jazdę z niezłymi jazdami i moimi niezwykle mrocznymi myślami. I Szanowna Towarzyszka zgodziła się nawet na mój odchył, ażeby wysiąść w miejscu, które spełni kilka warunków. Miejsce takoweż się znalazło. Jednak poza miejscem kilku ciekawostek nie spotkałyśmy. A szkoda, wizja trzech domów była ładna :P W każdym razie jazdy zaczęły się większe, gdy Szanownej popsuła się torebka. Jazdy, zakończone SMSami o wdzięcznej treści "Masz może imadło?" xP Niestety, imadło się nie znalazło, jeno telefon wibrował mi tam, gdzie nie powinien.

Siedzenie na przystanku i tak jest ciekawe, choć szczerze mówiąc do tej pory nie rozumiem, co gościu miał na myśli w zwrocie "Ten autobus jedzie do Gdańska!" ^^' W każdym razie powróciłyśmy w końcu do Centrum, gdzie zakupy w Empiku Tego-Tego-Nie-Wiem-Jak-To-Się-Oficjalnie-Nazywa, a na końcu na dworzec PeKSowy. Niestety, motyw z powrotem nie był zbyt udany i nie pozwolił mi się w stresie nawet pożegnać z miastem... No, ale już trudno, grunt, że wszystko skończyło się dobrze, bo nie wiem co byśmy wtedy zrobiły. Nawet jeśli wizja kolejnego dnia poza murami Przeklętego jest baaaardzo kusząca... ;]

I nie mam pojęcia, co masz, Babo, do mojej refleksji o nocnych miastach! :P No co? Jest Warszawa nocą, jest Bydgoszcz nocą, jest Gdańsk nocą, to może być też Wrzeszcz nocą! xP
------------------------------------------

"Życie to gangsterski film..."

Jak wdzięcznie śpiewał Manchester, nawet jeśli w innej pieśni twierdził, że życie to nieco inny film. Jednak w obu wypadkach się mylił. Życie nie jest filmem gangsterskim, nie jest TKRką2. Życie jest telenowelą! I to zdecydowaną.
I sama zostałam w nią wciągnięta, gdzieś między ściany Labiryntu Uczuć. Nawet chciałam dać na Cyganie schematyczny obraz sytuacji, jednak notka jest długa, a i tak doszłam do wniosku, że niektórzy mogliby z niego wyciągnąć za dużo. I nie chodzi tu już nawet jedynie o moje tajemnice. W każdym razie sytuacja jest nieźle zakręcona. Normalnie Moda na Sukces odcinek 3152... No fakt, każdy dzień to jak nowy odcinek, trochę by się ich uzbierało. A moja część i tak jest niewielka w tej całej sprawie.

A Widmo jest zazdrosne. I niestety daje jej wyraźne oznaki. Coś mi pomazało portret Billa, a do tego podłożyło wielkiego robala, kiedy się jarałam znalezionym na YT ulubieńcem. Choć co do robala przyszła myśl, iż mógł to być prezent w ramach dowodu miłości. Jeśli tak, to informacja dla Widma na przyszłość- wolę ładne róże albo pudełko czekoladek. Zwłaszcza takich jednych... ;] A robal chociaż mógł mieć jakąś wstążeczkę zawiązaną na szyi! xP Cóż, wizja ta byłaby pewnie nawet urocza, niestety nadal mam trochę traumy po tym stworzeniu^^' Choć w sumie racja. Ma trochę prawa do zazdrości, skoro... jak to w końcu było oficjalnie? 8 kochanków fikcyjnych, dwóch półkochanków, dwóch jeszcze niedoszłych, choć jeden niedługo wręcz na pewno przejdzie w pełni do roli kochanka :P o drugim wiem jeszcze za mało. Są jeszcze rzeczywiści, ale ich zostawmy swoją drogą.

Z Widmem w ogóle są jaja. Muszę kiedyś spisać Bezsenność Nocy Letniej. Tego jest za dużo, żeby nie wykorzystać :P No i jazda z ciemnym BMW, ale już nie będę was tym męczyć.

W każdym razie Avil wdzięcznie zajęła się najdziwniejszą jak na nią rzeczą w życiu i... zaczęła czytać książkę. I wiecie co? "Akademia..." może nie jest w sumie zbyt ambitna, ale nawet potrafi mnie nieźle wciągnąć :P No ale fakt, tak to jest jak chce się bliżej poznać dwie postaci :D